• Kim Kruit

Borstvoeding afbouwen

Ik ben altijd een beetje bang om te schrijven over borstvoeding. Voor sommigen kom ik aan de heilige graal wanneer ik schrijf over mijn eigen worstelingen en onzekerheden. Toch wil ik graag delen over mijn ervaringen, omdat ik zelf heel erg op zoek was naar herkenning.


Geen twijfel

Vanaf het begin stond het bij mij vast dat ik graag borstvoeding wilde gaan geven. In mijn ogen is het één van de wonderen der natuur. Ik kan zelf mijn baby in leven houden met iets wat mijn lichaam produceert. En dat gaat helemaal vanzelf. Wauw!


Ik heb het altijd bij me, het bevat alle essentiële voedingsstoffen, is altijd op de juiste temperatuur en het is gratis! Waarom zou je het niet willen?

Die vraag werd de eerste week wel duidelijk. Het is namelijk ontzettend pijnlijk! Tenminste de eerste periode. Ik kon mij wel indenken dat voor sommige vrouwen de pijn te veel is. Mijn ene tepel is van tijd tot tijd nog steeds heel gevoelig, maar zo heftig als in het begin is het niet meer.


Wanneer je door die eerste periode heen bent van eelt kweken op je tepels en omgaan met overvolle borsten, is het een ware zegening.


Wat had ik nodig?

Het geven van de borst op maat was niet voor mij weggelegd. Ik blijf in herhaling vallen, maar blijf doen wat goed voelt. Noa wilde op een gegeven moment elke 20 minuten aan de borst en ik voelde mij steeds meer een melkmachine worden. Het putte mij uit. Ik ben daarom zelf begonnen om de voedingen wat systematischer te laten verlopen. Beetje bij beetje meer tijd ertussen houden.

Ik was zo op zoek naar antwoorden, begeleiding of advies hierin dat ik vele boeken, blogs en artikelen over dit onderwerp heb gelezen. Wat het deed? Mij nog onzekerder maken.

Wat had ik nodig? Iets dat bij mij, bij ons paste. Als je het antwoord niet kant-en-klaar kunt vinden, en dat is bar weinig bij kinderen, dan zul je zelf op zoek moeten naar een manier die werkt.


Ik was op zoek naar een schema, duidelijk terugkerende handelingen in een bepaalde volgorde. Niet zozeer op tijd, maar wel iets wat houvast gaf. Dus begon ik het eet-ritme bij te houden.


Nu dat inzichtelijk was kon ik gaan bedenken wat passend en wenselijk was. Zo bedacht ik ons eerste schema en telkens als de behoefte van Noa anders werd, paste ik het aan.

Zo paste ik het aan toen Noa haar eerste hapjes kreeg. Ik paste het aan toen het slaapritme veranderde. Telkens wanneer ik er lekker inzat en wij een regelmaat hadden gevonden, vond Noa het wel weer tijd voor iets anders.

Geen probleem: Observeren, bedenken, uitvoeren en evalueren.


Afbouwen

Ik had het voornemen om negen maanden borstvoeding te geven, maar hoe dichter ik bij de negen maanden kwam, hoe minder overtuigd ik was.


Noa was nog zo klein en had nog zo’n grote behoefte dat het mij logischer leek om nog even door te gaan. 12 maanden leek mij beter, dan was ze echt baby af en begon de nieuwe dreumes fase. Eén jaar kwam en ging. Ondertussen zijn we ruim 19 maanden verder en stel ik geen ultimatum meer.


Wanneer je begint met borstvoeding is er ontzettend veel informatie over verschillende houdingen en verschillende methodes van borstvoeding geven zoals één borst per voeding of beide borsten per voeding. Er zijn echter geen duidelijke richtlijnen hoe je de borstvoeding helemaal af kan bouwen. Wel zijn er schema’s over hoe je over kunt naar flesvoeding. Begeleiding in de afbouw dien je zelf uit te vogelen.


Er zijn twee manieren die ik heb uitgeprobeerd:

  1. Je geeft steeds een beetje minder borstvoeding. Dus je haalt de baby steeds eerder van de borst af.

  2. Je coördineert je borstvoeding en haalt er steeds één voeding af.

Cold Turkey stoppen is nooit een goed idee! Je borsten zullen op springen staan (stuwing). Ok, je kunt met kolven dan beetje bij beetje afbouwen, maar dat is verreweg van ideaal en alleen aan te raden wanneer het niet anders kan.


De eerste methode leek mij het minst stressvol, maar werkte voor geen meter. Noa werd ontzettend gefrustreerd als ze eerder van de borst werd afgehaald. Die stress en huilbuien was het mij niet waard. Dus ik ging steeds een voeding eraf halen.

Sinds kort zijn we van de nachtelijke voedingen af. Noa kreeg voor het slapen, in de nacht en na het slapen nog een voeding. Ik werd de voedingen in de nacht zat, dus zijn we daarmee gestopt.


Dat was best heftig. Noa werd ontzettend boos en zette het op een huilen. Het was eerder krijsen. Dat huilen is na een paar dagen een heel stuk minder. Ze wil nog wel even heel dicht bij me knuffelen en haar hand op mijn borst leggen, om vervolgens weer in slaap te sukkelen. Nee, doorslapen zit er nog niet in, maar van die borstvoedingen zijn we af.

Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat het niet uitmaakt waar je voor kiest, zolang je maar doet wat bij jou en je kindje past. Er is geen ultieme methode, anders waren er niet zoveel verschillende. Probeer uit, lees je kind en hou vast aan je eigen disciplines. De rest komt vanzelf wel.


Bedankt voor het lezen.

Heb je zelf een verhaal of een reactie op deze? Laat het vooral weten.


Abonneer je op de nieuwsbrief en lees als eerste de nieuwste mama-verhalen.


Taalvoutje ontdekt? Laat het mij weten.

45 keer bekeken

Contact

Bastion 58

3823 BR Amersfoort ​

Tel: +316 51 84 69 09​

info@lifestyle-lagom.com

  • Facebook - Black Circle
  • Black Instagram Icon

© 2020 by Lagom Lifestyle