• Kim Kruit

Ga je nu al naar huis?

Een baby is een hele uitdaging. Dat mijn naaste omgeving een bijkomende uitdaging biedt had ik niet verwacht. Van sommige opmerkingen krijg ik het gevoel mij te moeten verdedigen en ze bezorgen mij een gevoel van onbegrip, boosheid en zelfs intens verdriet.


Zonde

“Vind je dat niet zonde?” Toen ik besloot om te stoppen met mijn carrière als maatschappelijk werker en totaal iets anders ging doen, kreeg ik deze vraag helemaal niet. Toen was ik moedig en ambitieus. Als ik vertel dat ik heb besloten om te stoppen met werken en thuis te blijven krijg ik met regelmaat deze opmerking. Ik zeg: in tegendeel! De studies en jaren werkervaring hebben mij gevormd tot wie ik nu ben. Juist daarom heb ik het besluit kunnen nemen om mijn opgedane kennis en vaardigheden in te zetten voor de verzorging van Noa.

Waar het jaren geleden nog een taboe was om als moeder te gaan werken lijkt het taboe nu omgekeerd wanneer ik besluit om de rol als moeder en huisvrouw op mij te nemen. Ik vind dit niets om mij voor te schamen. Ik heb het besluit zelfstandig genomen. Als een geëmancipeerde ondernemende vrouw.


Gezellig drinken

“Wanneer gaan we weer eens gezellig drinken?” Ik geef borstvoeding. Ja, nog steeds en ook ’s nachts. En daar ben ik trots op. Om die reden drink ik geen alcohol. Dit is een bewuste keuze en ik mis de alcohol helemaal niet. Alcohol heeft steeds minder een toegevoegde waarde in mijn leven. Een van de betere ontwikkelingen, want alcohol is allesbehalve gezond. Het verontrust mij dat sommige naasten mij blijkbaar alleen gezellig vinden als ik mee drink. Dit heeft mij aan het denken gezet. Wil ik wel dat mensen deze indruk van mij hebben? En wil ik deze mensen dan wel om mij heen hebben?

Wanneer ik besluit weer een glaasje te gaan drinken zal ik dit doen met mensen die mij ook gezellig vinden met een kopje thee.


Loslaten

Noa zegt nog niets, loopt nog niet en kan zelf nog niet in haar voeding voorzien. Toch krijg ik de indruk dat, vanaf het moment dat Noa er is, het gaat om zo snel mogelijk te leren loslaten.


“Ze moet toch leren dat je er niet altijd bent.”

“Ze zal toch een keer op haar eigen kamer moeten gaan slapen.”

“Je moet ook een keer een avondje weg.”

“Ga je nu al naar huis?”


Dit is slechts een greep van de opmerkingen die ik krijg. Allemaal geven ze mij een gevoel van druk terwijl niemand vraagt hoe ik er zelf over denk. “Doe wat goed voelt!” Ik zeg dit tegen iedere coachee die bij mij komt. Ik geloof dat je gevoel leidend dient te zijn. Deze druk van buitenaf kan mij intens verdrietig maken.

Wat ik wil zeggen:

“Laat mij en mijn dochter lekker in onze cocon zitten. Laat ons intens genieten van deze momenten die voorbijschieten. Bepaal niet voor mij wat goed is. Ik kan dit als volwassen vrouw prima zelf. Hoe goed bedoeld je advies ook is. Laat mij mijn gevoel volgen en laat mij zelf bepalen wanneer het moment is om los te laten.”


Dierbaarste bezit

Gelukkig krijg ik ook vele mooie opmerkingen.


“Heb ik iets te veel gezegd? Het is het mooiste wat er is.”

“Ik zou het nu heel anders gedaan hebben. Al die regeltjes!”

“Geniet er maar van. Het is je meest dierbaarste bezit.”


Deze opmerkingen doen mij goed. Ze maken mij vrolijk en gezien. De tijd gaat al zo snel. Als ik nu een pasgeboren baby zie kan ik mij al niet meer voorstellen dat Noa zo klein is geweest. Dat is slechts enkele maanden geleden. Er is sindsdien alweer zoveel veranderd. Je kind zien opgroeien is het beste en tegelijkertijd het meest verschrikkelijke gevoel wat er is. Dus laat mij maar. Het komt echt wel goed.


Heb je zelf leuke anekdotes? Laat vooral van je horen. Ik lees ze met plezier.

Taalvoutje ontdekt? Laat het mij weten.

0 keer bekeken

Contact

Bastion 58

3823 BR Amersfoort ​

Tel: +316 51 84 69 09​

info@lifestyle-lagom.com

© 2020 by Lagom Lifestyle