• Kim Kruit

Gekkenhuis

De huizenmarkt is een totale chaos. Je begint met volle moed, maar al snel krijg je het gevoel nooit een huis te vinden.


Een thuis

De makelaar heeft onze baby in een peuter zien veranderen. Zolang zijn we al op zoek naar een huis. Niet zomaar een huis, maar een echt thuis. Inmiddels hebben we tegen de 50 huizen bezichtigd. Ja, bezichtigd! In het echt mogen bewonderen. Ik denk dat ik wel honderden huizen online heb gezien. We hebben meerdere biedingen gedaan en vanaf het begin een makelaar ingeschakeld. Het had allemaal geen succes.


Pijnlijk

Eigenlijk willen we helemaal niet weg van waar we zitten. Toen wij vanuit Ridderkerk naar Amersfoort zijn verhuisd hadden we geen groter geluk kunnen krijgen. Ons huurhuis heeft een toplocatie, wisten we toen nog niet, en superfijne buren. Inmiddels wonen we er bijna vijf jaar en hebben we alles net op de rit. Het liefst wilden we in dit huis blijven. We hebben dierbare herinneringen aan deze plek. Onze Noa is er bijvoorbeeld geboren, maar nadat we meerdere malen een afwijzing kregen van de woning coöperatie hebben we besloten om dan toch maar de stap te maken naar een koopwoning. Het is eigenlijk een pure financiële kwestie geweest.


Bijgeloof

Je gaat van alles denken. In het begin kon ik met hartenlust vertellen over het nieuwe huis wat we zouden gaan zien. Wie weet werd dit wel ons huis. Het zal ons nu toch wél een keer lukken? Ik heb tientallen huizen ’s nachts ingericht. Je wilt wel zeker weten dat het past. Maar na de zoveelste teleurstelling wilde ik er niet over praten. Telkens weer moeten zeggen dat het weer niet is gelukt.


Je neemt de brochures van het huis eerst wel mee, daarna maar niet meer want misschien lukt het dan. Een collega makelaar neemt het even over, misschien dat die wél geluk brengt. Wachten met bieden of juist er bovenop springen. Er niet over nadenken (proberen) of toch uitgebreid het huis energiek naar je toe proberen te trekken. Het maakte allemaal niet meer uit en je gelooft er eigenlijk niet meer in.


Friesland

Ja, er is een vlaag van gedachten geweest om dan maar naar Friesland te verhuizen. Daar krijg je voor hetzelfde geld toch veel meer huis. Daar wonen ook mensen en we vinden onze draai wel weer. Ok! Misschien geen Friesland. Iets dichterbij dan? Arnhem? Apeldoorn? De omliggende dorpen van Amersfoort zijn we ook gaan verkennen. Nijkerk, Baarn, Soest, Soesterberg. Telkens als we van een bezichtiging terugkwamen kreeg ik het benauwd. Willen we echt weer helemaal opnieuw beginnen? We zitten net op ons plekje. Helemaal naar ons zin. Gaan we dat allemaal weer opgeven?


Ik heb de peuterspeelzaal van Noa al uitgezocht, zelfs de basisschool. Ik heb net nieuwe mensen leren kennen. Samen met leuke meiden zwanger geweest en nu contact met hen en de kids. Hoe leuk is het voor Noa om met hen op te groeien? Hoe leuk is het voor Noa om te blijven waar ze geboren is?


Niet lang geleden heb ik gezegd tegen Bart dat ik niet meer buiten Amersfoort wil zoeken. Dan blijf ik liever zitten in ons huurhuis. We hadden hele goede redenen om naar Amersfoort te verhuizen. We hebben juist eerst gekozen voor een huurhuis om te zien of het ons bevalt en dat is de reden waarom we nu naar een koopwoning zijn gaan kijken. We are here to stay!


Droomhuis

Ik wist eigenlijk precies in welk huis ik wilde wonen. Vanuit ons slaapkamerraam kun je het zien. Het is niet te groot en niet te klein. Precies groot genoeg voor ons drietjes. Vanaf het begin was ik verliefd op dit type huis en nu stond er één te koop. Ik wist het: “Dit moet het worden!”


Niet eerder was ik zo standvastig als nu. Bij de bezichtiging kregen we te maken met een man die ons verwelkomde met de tekst: “Ja, te laat! Te Laat! Het is al verkocht!” Ik kon hem wel aanvliegen. Het vele wikken en wegen van alle opties, het steeds teleurgesteld worden bij het afslaan van een bod, na het zoveelste huis in mijn hoofd te hebben ingericht, na de tigste slapeloze nacht, begon het zijn tol te eisen. Als dit niet het huis zou worden, gaf ik het op.


Itu Dia

Dit is het! Inderdaad, het is gelukt. Na een slopende paar dagen (inclusief een heel weekend) kwam zojuist het verlossende woord: Het is gelukt! Er stonden nog 48 mensen op de wachtlijst om dit huis te bezichtigen, maar het is van ons! Ik sta letterlijk te shaken. Ik wil door de straat heen rennen en het schreeuwen van de daken. Op 350 meter van ons huidige stekje hebben we een huis. We kunnen weer vooruitkijken, zonder het oude helemaal te moeten opgeven. Een nieuw thuis!


Bedankt voor het lezen.

Heb je zelf een verhaal of een reactie op deze? Laat het vooral weten.


Abonneer je op de nieuwsbrief en lees als eerste de nieuwste mama-verhalen.


Taalvoutje ontdekt? Laat het mij weten.

115 keer bekeken

Contact

Bastion 58

3823 BR Amersfoort ​

Tel: +316 51 84 69 09​

info@lifestyle-lagom.com

  • Facebook - Black Circle
  • Black Instagram Icon

© 2020 by Lagom Lifestyle