• Kim Kruit

Help, ik ben zwanger

8 januari 2018 kwam ik erachter dat ik zwanger ben. De zwangerschap is nu eenmaal een onderdeel van mijn huidige leefstijl en er zijn mij een paar bijzondere dingen opgevallen.


En nu?

Daar stond ik dan. Maandagochtend nog in mijn badjas volkomen gechoqueerd in de keuken met de zwangerschapstest in mijn hand. Twee streepjes. Hoe was dat nu mogelijk? Ja, duh ik weet heus wel hoe het zit met de bloemetjes en de bijtjes. Ik had het alleen nu nog niet verwacht. Onregelmatige cyclus enz. Holy shit, ik ben zwanger! Wat nu?

Mijn man, Bart, was degene die voorstelde om een zwangerschapstest te doen aangezien ik de laatste weken mij een beetje gammel voelde. Ik dacht eerst aan ijzer te kort of zoiets. Achteraf had ik het wel kunnen weten. Zeker na dat vreemde tepel incident rond oud en nieuw. Met oud en nieuw waren we met vrienden in Duitsland. Op een wat koude dag had ik ontzettende pijnlijke tepels. Daar liep ik dan langs de gezellige souvenirwinkeltjes proberend om al wrijvend en zo onopvallend mogelijk mijn tepels op mijn borsten te houden. Zoiets had ik nog niet eerder meegemaakt en nu stond ik in mijn eentje totaal te paniekeren met een positieve zwangerschapstest in mijn hand.

Bart was net de deur uitgegaan. Ik had gezegd dat ik vanmorgen wel even op dat stickie zou pissen. Natuurlijk reageerde Bart niet op mijn appjes. Maar goed ook want autorijden en appen kan echt niet maar ik wist mij even geen raad. Dan maar bellen. “Ja, die test is dus positief”!


Gefeliciteerd

Bart heeft niet echt meer kunnen werken die dag en ik trouwens ook niet. Maar ja hoe nu verder? Ik ben nooit eerder zwanger geweest. Op de gebruiksaanwijzing stond dat ik de huisarts moest bellen. De assistent feliciteerde mij als eerst na de vraag of het gewenst was. Gefeliciteerd? Het klonk heel vreemd in de oren omdat de paniekstand nog aanstond. Maar ze had natuurlijk gelijk. Dit was goed nieuws, toch? Niet veel later sprak ik de assistent van de verloskundige praktijk: ‘Gefeliciteerd!’ Daar was weer. Ik kon er nog niet aan wennen en alle mogelijke scenario’s over zwangerschappen, bevallen en baby’s vlogen door mijn hoofd. De assistent wilde voor de week erna een intake en echo plannen. Ze was met een snelle berekening erachter gekomen dat ik al zo’n 6 weken zwanger moest zijn. Wat? Ik heb die eerste 6 weken dus helemaal gemist! Wat had ik allemaal gedaan in die weken?


Iets met: De eerste drie maanden

Een week later zaten Bart en ik in Oostenrijk voor onze wintersport. Wat heb ik mij ellendig gevoeld. Ik stond moe en misselijk op, dat ebde een beetje weg rond het middaguur maar kwam aan het einde van de dag weer net zo hard terug. Een misselijkheid wat ik niet met iets anders heb kunnen vergelijken. Het beste lijkt het op een enorme kater, maar zonder het feest van de avond ervoor. Ik probeerde mij zo goed en kwaad mogelijk door de dag te slepen. Ik voelde mij schuldig tegenover Bart. Hij had zo uitgekeken naar deze vakantie en nu liep ik hier met mijn hormonenoverschot supergezellig te doen. We hebben geprobeerd het beste ervan te maken, maar ik heb meer toiletten gezien dan mij lief is. Een tip: Ga als je net zwanger bent niet aan de tafel naast het ontbijtbuffet zitten.


Opa’s en oma’s

Na de eerste echo wilde we het nieuws als eerst aan onze ouders vertellen. Het was ook pas na de eerste echo dat ik het echt ging geloven dat ik zwanger was. Heel surreëel om zoiets kleins te zien dansen in je buik. Met een versierd doosje petitfours en een kopie van de echo gingen we op pad.

De verrassing was groot aangezien alle opa’s en oma’s het niet meer hadden zien aankomen. Fantastisch om die vreugde mee te mogen maken.


Tollende twijfels

Een vriendin vertelde mij dat je niet voor niets 9 maanden de tijd hebt om te wennen aan het idee. Die tijd heb je echt nodig. Zeker bij je eerste kindje.

Het eerste trimester was intens en overweldigend. Alles komt tegelijkertijd op je af en ik vond dat ik alles direct moest weten en regelen.

Tip: Je hebt een paar maanden! Zorg eerst voor jezelf de rest komt echt wel. Babystap voor babystap.

Naast dat mijn lichaam veranderde heb ik ook de relaties om mij heen zien veranderen. In het begin voelde ik mij schuldig over bepaalde gedachten. “Wil ik dit echt wel?” Nu voel ik mij daar absoluut niet meer schuldig over. Niet alleen fysiek maar ook mentaal verandert er een hoop. Stop deze gevoelens niet weg. Ontvang ze met open armen en wees er eerlijk over. Het is menselijk om te twijfelen en bang te zijn voor het onbekende.


Babypraat

Waar ik eerst schuwde van al die babypraat vind ik het nu heerlijk. Ik realiseer mij dat niet iedereen dat even fijn vindt. De dynamiek van relaties om mij heen veranderen ook. Ik heb het gevoel dat de relatie met mijn ouders nog intenser is geworden. Ik heb het gevoel gekregen er nu bij te horen. Het zijn clichés en gelukkig allemaal waar. Een overgang van meisje, naar volwassen vrouw naar moeder is heel bijzonder en ik ga ervan genieten. Zeker nu het eerste trimester voorbij is en ik geen last meer heb van die beroerd makende hormonen.


Zelf leuke anekdotes? Ik lees ze met plezier.

Taalvoutje ontdekt? Laat het mij weten.

0 keer bekeken

Contact

Bastion 58

3823 BR Amersfoort ​

Tel: +316 51 84 69 09​

info@lifestyle-lagom.com

© 2020 by Lagom Lifestyle