• Kim Kruit

Lang voeden

Noa is inmiddels ruim de 2 jaar gepasseerd en ze krijgt nog steeds haar “tietje” in de avond en in de ochtend. Ik vind het heel normaal, maar aan de reacties om mij heen merk ik iets anders.


Doen ze het nog dan?

Uit mijn borsten komt nog gewoon melk. Zolang je doorgaat blijven ze hun taak uitvoeren. Dat zal misschien niet voor iedere vrouw gelden. Ik ben één van de gelukkige vrouwen die nooit grote problemen met borstvoeding heeft gehad.


Ja, de eerste week was het hier en daar wat pijnlijk, maar daarna waren mijn tepels het helemaal gewend en sindsdien doen ze wat ze horen te doen: mijn dochter voeden.


9 maanden, een jaar, twee jaar

Toen ik zwanger was van Noa was het voor mij als vanzelfsprekend om borstvoeding te geven. Het was nooit een vraag voor mij. De borsten zijn ervoor gemaakt. Altijd bij je en altijd op de juiste temperatuur. Het scheelt ook enorm in de kosten. Dus waarom zou ik het niet doen?


Ik wist niet dat er zoveel over te doen was. Er schijnt zelfs zoiets als de “borstvoedingsmaffia” te bestaan, maar volgens mij vallen alle moeders daar al onder zodra ze langer doorgaan met voeden dan het “gebruikelijke”.


En dan komt direct de vraag: Wat is het gebruikelijke? Eerlijk gezegd had ik nooit en te nimmer gedacht dat ik Noa zo lang borstvoeding zou geven. Ik ging uit van de verhalen om mij heen. Wanneer ik een half jaar borstvoeding zou geven was dat al heel mooi. Eenmaal bij dat half jaar vond ik Noa nog veel te klein om te stoppen. Ik moest er niet aan denken. Vervolgens passeerde we de negen maanden en vond ik nog steeds dat Noa veel behoefte had aan haar “tietje”.


Een jaar. Dat was een mooi streven, maar ook dat passeerde. Ik wist dat de wereld gezondheidsorganisatie adviseert om twee jaar borstvoeding te geven en het liefst zelfs nog langer. Die twee jaar werd het volgende “streef” getal, maar ook dat is inmiddels gepasseerd en nu vraag ik mij af waarom ik zo gefocust ben op een einddatum om te stoppen met de borstvoeding.


Taboe

Hoorde ik in het begin nog hoe knap het is dat ik het zo lang volhield. Wat op zich al een vreemd compliment is. Zo krijg ik nu met enige regelmaat de opmerking dat moeders er niet over moeten denken om zo lang door te gaan met borstvoeding. Vaak gevolgd met een vreemde blik. Veel mensen vinden een peuter aan de borst abnormaal. Ik moet eerlijk zijn. Ik dacht er voorheen ook zo over. Dat kan toch niet meer? Dat is toch niet goed? Dat is toch niet normaal?


De afgelopen jaren ben ik mij steeds meer gaan verdiepen in de borstvoeding. Het verbaasde mij dat er om iets wat zo natuurlijk is, zoveel te doen is.

Ik ben erachter gekomen dat er een schatting is dat wereldwijd de gemiddelde duur van de borstvoeding 4,2 jaar is. Er zijn verschillende theorieën over hoelang een lactatieduur zou moeten zijn. Ik ben een voorstander om terug te gaan naar onze natuurlijke roots. We doen wel graag alsof we geen apen zijn, maar laten we eerlijk zijn, de meeste gedragen zich nog steeds zo.


Als we ons zouden moeten vergelijken met primaten dan zou de kortste duur 2,5 jaar zijn en de langste 7 jaar. Het is wel duidelijk dat wij in onze westerse wereld onze kinderen relatief kort borstvoeding gunnen.


Het maakt mij helemaal niet uit hoe lang iemand borstvoeding geeft. Mijn borstvoedingsavontuur met Noa is uniek. Net als elke geboorte, elk kind en elke ouder.

Ik zou alleen graag zien dat we openstaan voor het gesprek en dat we elkaar in ieders waarde laten bij het nemen van (op)voed beslissingen. Dat is toch heel normaal?


Bedankt voor het lezen.


Ik hoor graag wat je ervan vond.


Abonneer je op de nieuwsbrief en lees als eerste de nieuwste mama-verhalen.


Taalvoutje ontdekt? Laat het mij weten.



30 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven