• Kim Kruit

Lust ik niet

“Blèh!” Noa trekt een vies gezicht, steekt haar tong uit en grijpt met haar hand het eten uit haar mond. Er zat waarschijnlijk weer eens een minuscuul stukje courgette verborgen in het hapje en dat weet ze er feilloos eruit te halen.


Gadver

Het is inmiddels al een tijdje aan de gang. Ze is ontzettend kieskeurig met eten geworden. Noa zit in een soort pré-peuter-puber fase (ja, die fase bestaat ook nog). Ik kan er niets aan doen, maar ik heb een gevoel van falen. “Heb ik haar wel genoeg verschillende groenten laten proeven als baby?”, “Verwen ik haar niet te veel met te veel zoet eten?” en “Was mijn aanpak wel goed genoeg?”.


Gadver! Ik wil er helemaal niet zoveel mee bezig zijn, maar je wilt dat je kind de juiste voedingsstoffen binnenkrijgt om goed te kunnen groeien. Als baby ben ik rond de vier à vijf maanden begonnen met “proef” hapjes. Ik heb ze zelf gemaakt, liefst biologisch en veel verschillende smaken. Ik stoomde de hapjes, vroor ze in en zorgde ervoor dat ze elke dag wat proefde.


Ik heb Noa haar hele babyperiode laten spelen met het eten. Voel maar, proef maar en ontdek wat het is. Zelf het goede voorbeeld geven, aan tafel gezamenlijk gezellig eten en laten proeven wat papa en mama aten. Zonder dwang, want als er iets is blijven hangen uit mijn jeugd is het wel het drama van moeten eten. Die machtsstrijd ga ik niet aan.


Gezond verstand

Mijn gezonde verstand zegt dat het allemaal wel goed komt. Noa stopt met regelmaat wel een stukje groente in haar mond, om het vervolgens net zo hard weer uit te spugen. Ik denk dan: “Ze heeft het in ieder geval in haar mond gehad.”


Ik was zelf een moeilijke eter en dat is mijn relatie met eten niet ten goede gekomen. Mijn ouders hebben vele tactieken geprobeerd om mij te laten eten. Het werd een ware machtsstrijd. Lange avonden met koud eten aan tafel zitten, net zolang tot het op was. Geen toetje, terwijl de rest het wel at. Nee, ik kreeg een ware hekel aan het avondeten. Dit wil ik niet voor Noa.


Het intrigeert mij waarom zoveel kinderen niet van groentes houden. Waarom kiezen de kinderen collectief om daar niet van te houden? Het kan toch niet anders dan dat daar een biologische reden achter zit?


Soep

Ik ben eens online een beetje gaan rondneuzen, want deze vragen bleven hangen. Het grootste gedeelte van de ouders krijgt met deze groenten problemen te maken, daar moet een reden voor zijn.


In de soep van alle informatie kom je verschillende theorieën tegen. Een hele logische vond ik dat kinderen instinctief weten wat ze nodig hebben. Ze hebben bouwstoffen nodig om dat groeiende lijf te kunnen ondersteunen, want dat groeit heel hard. Eiwitten en vetten zijn daar goede voorbeelden van. Zij leveren veel calorieën. Daar vind je niet veel van in de meeste groenten. Aangezien kinderen kleine magen hebben en wel zoveel mogelijk bouwstenen moeten binnenkrijgen, is het logisch dat ze kiezen voor de meest calorierijke voedingsmiddelen.


De druk om kinderen toch zoveel mogelijk groenten te geven is omdat steeds meer kinderen flesvoeding zijn gaan krijgen. Deze bevatte vroeger (inmiddels zijn ze veel verder) veel minder vitaminen en mineralen en zo kwamen er tekorten.


Een andere veel gelezen bevinding is dat je iets 10 tot 15 keer geproefd moet hebben voordat ze het lekker gaan vinden. Ik dacht dat ik dat wel had getackeld met al die babyhapjes.


Kinderen hebben veel meer smaakpapillen dan volwassenen. Dit zou komen doordat kinderen heel vroeger moesten leren welk voedsel veilig was en welk voedsel niet. Iets met een bittere smaak was vaak nog niet rijp of giftig. Het zijn dus ware fijnproevers.


Hoe je het ook wendt of keert, iedereen adviseert in ieder geval om het eten wat je zelf eet te blijven aanbieden. Zonder dwang, want je wilt niet dat het eten om iets anders gaat dan eten.


Ratatouille

Inmiddels ben ik de innerlijke strijd aangegaan. Ik dwing mijzelf om er in het openbaar, dus tegen Noa, relaxed onder te blijven. Onderhuids jeukt het behoorlijk. Ik heb de neiging om haar meer groenten te geven wanneer ze er steeds minder van wil.


In de keuken was ik al best handig, maar ik word steeds creatiever. Verstopgroenten zijn een kern ingrediënt. Versnipperen, pureren, alles om het leuk aan te kleden en te zorgen dat de juiste vitaminen en mineralen wel binnenkomen.


  • Smoothies! Razend populair.

  • Groentesauzen. Eerst de groenten grillen en dan pureren met een staafmixer, over de pasta en voilà.

  • Worteltaart, rabarbertaart, hartige muffins met ui en broccoli. Alles met een gezondere twist.

Maar vooral probeer ik mij er niet druk over te maken. Noa krijgt nog borstvoeding en daar zitten nog steeds heel veel vitaminen en mineralen in die ze nodig heeft. Ze ontwikkelt zich goed, dus eigenlijk is er geen reden om mij zorgen te maken.

Bedankt voor het lezen.


Heb je zelf een verhaal of een reactie op deze? Laat het vooral weten.


Abonneer je op de nieuwsbrief en lees als eerste de nieuwste mama-verhalen.


Taalvoutje ontdekt? Laat het mij weten.

0 keer bekeken

Contact

Bastion 58

3823 BR Amersfoort ​

Tel: +316 51 84 69 09​

info@lifestyle-lagom.com

© 2020 by Lagom Lifestyle