• Kim Kruit

Noa's eerste wintersport, deel 2

Ik had mijn mond moeten houden. Het is vloeken in de kerk wanneer je zegt dat het best eens een heerlijke vakantie kan gaan worden. Desalniettemin is een vakantie geen vakantie als er niet wat te zeiken valt. Er zijn ergernissen waar ik best mee kan omgaan en er zijn ergernissen waarbij de stoom mij uit de oren komt. Eén van die ergernissen is geluidsoverlast. Ik kan er niet bij dat mensen niet door hebben dat sommigen dingen gewoon niet kunnen in een hotel. Een feestje met gillende kinderen, lallende volwassenen inclusief verjaardag toeters als je net wilt gaan slapen is funest voor mijn state of mind. Na een paar minuten kook ik in mijn bed en na een half uur, wanneer ik door heb dat dit echt niet zo gaat stoppen heb ik al tientallen manieren bedacht om de desbetreffende feestbeesten om te leggen. Noa werd naarmate de avond vorderde ook steeds onrustiger in haar slaap. De ergernis ten voeten uit.


De volgende ochtend heeft Bart zijn beklag neergelegd bij de eigenaresse van het hotel. Gelukkig, wij waren niet de enigen die last hebben gehad. Andere gasten hadden de geluidsoverlast ook opgemerkt en gemeld. Je wilt immers ook niet die “zeikerd” zijn. De eerste de beste die bij de groep feestbeesten hoorde werd direct aan het jasje getrokken door de eigenaresse. Ze liet er geen gras over groeien en heeft heel duidelijk gemaakt dat dit echt niet kon. Een vrouw naar mijn hart.


Gelukkig was het eenmalig en konden we weer verder op de heerlijke-wintersport-vakantie-tour. Was het niet dat Noa gedurende de week steeds aanhankelijk naar mij werd. Ik heb Noa zelden zo onzeker gezien. De nachten werden steeds rustelozer en Noa wilde steeds vaker weer aan de borst. Wat was dit nu? Ze doet natuurlijk een hoop nieuwe indrukken op, maar dit ben ik eigenlijk niet zo van haar gewend. Het gevolg was dat ik aardig vast zat. Zelfs papa was niet meer goed genoeg. Ik heb een luttele poging gedaan om te boarden, maar na een paar keer oefenen op de babyheuvel, om het gevoel weer terug te krijgen, heb ik mijn board aan de dennenbomen gehangen. Noa vond het sleeën met opa niet meer leuk, ze vond het bij papa niet meer leuk en was intens verdrietig als ik op mijn board weer wegging. Ik kon dit niet langer aanzien. Je hebt als ouder geen leuke vakantie als je kleintje dat ook niet heeft. Dan maar niet boarden.


Bart en opa, mijn vader, hebben heerlijk kunnen skiën deze week. Jaloers? Een beetje wel, maar geen spijt van mijn keuze om het dan maar rustiger aan te doen met Noa. Dat komt wel weer. Toch sloop de verveling er op een gegeven moment wel in. Er is immers naast de piste, een winkel en twee restaurants niet heel veel te doen. Sleeën met Noa was voor even leuk, maar dan wilde ze wel weer wat anders. Gelukkig kwam er een moment dat ik even alleen op pad kon. Noa lag te slapen en Bart had heel de ochtend op de piste gestaan. Ik kon er even op uit. Ik had mijn camera meegenomen en heb even heerlijk gestruind door de prachtige natuur. Het had die nacht flink gesneeuwd en nu de zon volop scheen was het een prachtig winterwonderland in de bergen. De rust en stilte waren oorverdovend. Regelmatig bewust stilgestaan en gekeken naar de sneeuw of een stromend beekje. Wanneer had ik dat voor het laatst gedaan. Ik verwonderde mij om een medewandelaar die haar oortjes had ingedaan. “Wat zonde”, dacht ik nog. Gewoon even in het hier en nu zijn in zo’n mooie omgeving, met alle reeds aanwezige prachtige geluiden. Wie wil dat nu missen? Heerlijk.


We sloten de laatste dag af met hele dunne poep, stront, shit, kak. Kortom: Noa niet in beste staat. Het verklaarde wel weer de hele onrustige nacht. Noa krijgt ook zoveel ander eten dat het mij eigenlijk niet erg verbaast dat haar darmen daar nog niet op berekend zijn. Dan maar een dagje rust. Toch sliep Noa tussen de middag maar heel kort en hierdoor was ze weer erg huilerig en plakkerig. Bart was nog op de piste en ik heb een paar keer diep adem moeten halen om niet heel erg geïrriteerd te raken. Noa kon er ook niets aan doen en eigenlijk was ze heel erg zielig. Uiteindelijk heb ik Noa op mijn rug gebonden en zijn we naar buiten gestapt. Noa dicht bij mama en mama een frisse neus en zon in het gezicht. Het was heerlijk weer. De buitenlucht deed ons beide goed en na een tijdje kon Noa zelfs weer lachen.


Ik wil dit verhaal wel positief afsluiten. Al met al heeft Noa het heel goed gedaan. Ze is een vrolijk meisje en de vele mensen die haar hebben leren kennen smolten bij de eerste aanblik. Een heerlijk kindje om van te genieten. Ouderschap is soms gewoon onberekenbaar en dat bleek deze vakantie maar weer eens. Het is een verplichte cursus loslaten. Ik heb niet kunnen snowboarden en daar kan ik of heel erg van balen of loslaten en er het beste van maken. Ik kan mij opvreten, net als tijdens de feestbeest-avond, of loslaten en genieten van de mooie momenten die er zijn. En die waren er zat. Een van boven tot onder rood gesmeerd snoetje van de pastasaus. Lekker dansen op kinderliedjes in de ochtend met een kopje koffie op bed. De verse broodjes die ’s morgens voor de deur stonden. Het mooie winterlandschap en de vrolijke gilletjes tijdens het sleeën. Het heerlijke gebak en de mooie mensen waar we deze vakantie samen mee hebben mogen beleven. Kortom een hele fijne eerste wintersportvakantie met ons drietjes (vijfjes en de hondjes).


Bedankt voor het lezen.


Heb je zelf leuke anekdotes? Ik lees ze met plezier.


Taalvoutje ontdekt? Laat het mij weten.

0 keer bekeken

Contact

Bastion 58

3823 BR Amersfoort ​

Tel: +316 51 84 69 09​

info@lifestyle-lagom.com

© 2020 by Lagom Lifestyle